Kapatın Gözlerinizi

Derince bir nefes alın ve tutun. Zamanın akışını yavaşlatıp sessizce kapatın gözlerinizi. Bir kurum hayal edin sokakları olan. Yediden yetmişe sokaklarında özgür olunan, kimsenin yadırgamadığı bir dünya düşünün. Bir kurum hayal edin engel kelimesinin ortadan kalktığı herkesin bir arada yaşadığı.

Sakın! Açma gözlerini, açarsan yemeğini yutamadığı için kusan, neden yaptığını bile bilmediğiniz duvarları parçalayıp yiyen, hiçbir şey bulamayınca kendine vurup kıran, en azından hayatta kalabilsin diye elleri bağlanan insanlar göreceksin. Korkacaksın, cesaretin kırılacak belki de ağlayacaksın. Terk edilmenin ne olduğunu bile anlayamayacağı yaşta terk edilenler göreceksin. Daha da vahimi severken, sevilirken bir anda yalnızlığa itilenler göreceksin. Bu yüzden açma gözlerini, vakti gelmeden açarsan senide aldatacak gözlerin.

Belki birçoğu toplumla bir daha kucaklaşamayacak, belki de bundan sonraki dünyası büyük bir yerleşke alanı olacak. Ama sen ön yargı perdesini söküp atarsan gözlerinden harikalar diyarını olmasa da harikaları göreceksin. Engel denilen tabulara meydan okuyan yürekleri göreceksin. Spor yapan, sanatla ilgilenen, etkinliklere katılan, tiyatro sergileyen, dilinin gücünün yetmeyeceği daha niceleri, kısacası hayatta kalmaya çalışan değil yaşamak isteyen insanlar göreceksin. Küçük bir çocuğun sana gülüşünde hiçbir engel olmadığını göreceksin.

Şimdi! Açabilirsin gözlerini. Aç ki gözlerini yaşamına bir gün olsun ışık tutabileceğin insanları gör. Aç ki gözlerini tuttuğun nefes engelsiz yaşamlara hayat olsun.

Mehmet GÜNEY 

*Ankara Üniversitesi Çocuk Gelişimi Bölümü Stajer Öğrenci

Öne Çıkanlar